/
    • De stap uit het drama en de pijn van afscheiding

      Je leest of ziet het nieuws, het gaat over de ellende in de wereld, over pijn, gemis, honger, ziekte en dood. En dit is niet alleen op het nieuws. Ook in je nabije omgeving kun je te maken hebben met angst, ziekte en dood. Onlangs kreeg ik een bericht te lezen over een dierbaar collega die er niet meer is. Plotseling uit het leven gegrepen. Een heftig verhaal. Maar het eerste wat er met mij gebeurt is geen angst, geen pijn en geen verdriet. Het eerste wat er gebeurt als ik het nieuwsbericht lees is dat ik warmte voel, liefde, een één zijn met al wat is. Het warme gevoel is intens, het maakt een enorme indruk én het is super kort. Vrij direct komen er gedachten, een vriendin die me belt om het te hebben over dit vreselijke gemis. Ik bel een collega om het mee te delen. Ik merk dat ik mee beweeg, één wordt met de verhalen, met het drama. Dit één worden ken ik en is heel krachtig wanneer ik dat ben met de Bron, met God en het is ook een handige manier om me met mensen te verbinden en ik ze van daaruit kan leren zich te openen voor de stralende stilte. Maar het kan ook een valkuil zijn wanneer ik het me niet voldoende bewust ben. Dat gebeurt hier.

      Ik praat mee met mensen die het erg vinden. Ik hoor mezelf zeggen dat het een schok is inderdaad. Dat het onwerkelijk is en beaam wat er wordt gedeeld. Maar als ik eerlijk ben, voel ik er niets bij. Ik zeg vervolgens dat het zo erg is dat ik er geen woorden voor heb. Maar ik voel helemaal geen pijn, geen gemis, geen verdriet.

      Het is een rare situatie en in eerste instantie zie ik het nog niet, ik voel me verward. Je kunt je misschien voorstellen dat dit me aan het denken zet. Klopt het wel dat ik dit niet voel? Ben ik gevoelloos geworden, alsof ik een glas Beerenburgh heb gedronken? Dat ik in de overlevingsmodus zit en het niet toe kan laten? Of komt het misschien omdat ik haar niet goed genoeg kende?  Ik wist direct dat deze gedachten allemaal niet waar waren, maar ik kon het nog niet plaatsen; de intensiteit van deze ervaring van liefde en warmte op zo’n moment had ik nog niet eerder zo gevoeld.

      Dan kom ik woensdagochtend een vriendin tegen op de fiets. Ik was de tas van mijn dochter vergeten en daarom onderweg voor een extra ritje naar school. Mijn vriendin lacht, want ze had net bedacht dat ze mij tegen zou komen. En dat gebeurde dus. Ik besluit om mijn ervaring met haar te delen en weet dat ik door het hardop uit te spreken precies dat inzicht krijg wat ik nodig heb. Ik vertel haar eerlijk wat me bezig houdt en dat ik nog niet helder heb waarom ik me zo druk maak over het feit dat ik niet geraakt ben door het gemis van deze vrouw.

      Ik krijg plotseling het inzicht dat ik wél geraakt was door het bericht. Ik kreeg het heel warm en voelde een enorm krachtige liefde. Ik voelde met juist heel één met al wat is. Waardoor ik tot in het diepst van mijn ziel wist dat er geen echt einde is wanneer je dood bent. Wat er daarna gebeurde was dat ik vervolgens bang was voor de pijn van het afgescheiden zijn van het drama. Want op een bepaalde manier is dat een verbinding die we leren, die de meeste mensen als “normaal” beschouwen. Zo heb je tenslotte ook iets om over te praten. Want waar moet je het anders over hebben. Over de stilte misschien?

      Het inzicht komt binnen. Het raakt me direct en heel diep en dan moet ik plotseling heel erg lachen. Het is een lachen wat anders is dan al het andere lachen. Michael Damian noemt dit in zijn boek “the art of freedom” de lach van het universum die door je heen komt.

      Steeds weer nodigt het leven je uit om te luisteren, om je bewust te worden van patronen waardoor je beperkt wordt, die pijn doen, die je belemmeren. Deze tot aan de wortel te doorzien en dan te ontdekken dat je je nog dieper kunt openen voor de Liefde die er altijd is en alles verbindt en de stralende stilte te ervaren.

      Zo ben ik iedere dag op de één of andere manier bezig met het ervaren van de stralende stilte en Goddelijke Liefde en merk ik dat het zich steeds meer in mij verdiept en anderen dit ervaren wanneer ik dit met ze deel. Als ze het willen, als ze óók het verlangen hebben om de stilte te ervaren en hier dieper in te duiken Daarom geef ik regelmatig bijeenkomsten en leer ik anderen over de stilte, liefde en bewustwording. Kom gerust een keer langs in Zwolle.

      Jennie

      Wil je reageren?